In 2013 werden de woonboten aan het Zandpad al gesloten. Als je in de jaren daarna over deze weg fietste, waren de verlaten boten nog te zien. Met grote spaanplaten waar ‘abusievelijk gesloten’ op stond, maakten sommigen de onvrede luid kenbaar over de sluiting. En nog altijd klinkt de oproep om het Zandpad te heropenen als prostitutielocatie. Ook deze week, in ‘de week van het sekswerk’, is het weer onderwerp van gesprek.
De realiteit
Meer dan eens wordt er haast een romantisch beeld geschetst van de situatie op het Zandpad van toen. Achter de façade van de woonboten schuilde echter een harde werkelijkheid. De vaak ongehoorde kant, is die van de vrouwen die slachtoffer waren van misbruik en mensenhandel. Recht onder de neus van het gemeentebestuur waren er op deze legaal vergunde plekken namelijk grote misstanden. Er was sprake van extreme uitbuiting, vrouwen werden geïntimideerd en gedwongen om zoveel uren als maar mogelijk was te werken op een dag. In rechtbankverslagen is onder andere te lezen over een vrouw die moesten werken in de achtste maand van haar zwangerschap.
Toch wordt nog altijd precies deze plek al dertien jaar vrijgehouden voor een terugkeer van de prostitutie. Er wordt al jarenlang gezocht naar een exploitant, maar keer op keer stranden kandidaten bij de Bibob-toets, die juist bedoeld is om te voorkomen dat de overheid meewerkt aan criminaliteit. In de tussentijd zijn er wel bomen gekapt en heeft de gemeente miljoenen euro’s geïnvesteerd om de grond bouwrijp te maken. Met het huidige bestemmingsplan blijft dit stuk grond braak liggen en dus is het de hoogste tijd om die te wijzigen.
ChristenUnie kiest voor WONEN
In een wooncrisis is geen ruimte voor taboes. Starters blijven nu noodgedwongen langer thuis wonen, gezinnen zitten vast in te kleine huizen en kwetsbare groepen wachten op passende opvang. Het bieden van een dak boven het hoofd zou voorop moeten staan. Dan kun je het je niet veroorloven om beschikbare grond jarenlang ongebruikt te laten. Als gemeente leggen we projectontwikkelaars boetes op bij leegstand, maar ondertussen laten we zelf een kansrijk stuk grond al meer dan tien jaar braak liggen. Dat is in deze wooncrisis niet uit te leggen.
De locatie is geschikt voor woningbouw. Dat is eerder al vastgesteld. Woningcorporaties hebben interesse getoond. De infrastructuur is aanwezig, de investeringen zijn gedaan. Wat ontbreekt, is een definitieve keuze van de politiek.
Het Zandpad verdient geen nieuwe jaren van discussie, maar een besluit. De ChristenUnie kiest voor betaalbare woningen. Utrecht heeft geen behoefte aan de leegte van terugkeer van prostitutie, maar aan de warmte van huizen voor iedereen.
Juist nu.
