Vluchtelingen en statushouders: iedereen doet mee

Plusjedonderdag 09 november 2017 13:40

De afgelopen jaren zijn er veel vluchtelingen naar Nederland gekomen. Ook in Utrecht zijn er veel nieuwkomers. De ChristenUnie wil de mensen die voor oorlog moesten vluchten in Utrecht een nieuw thuis bieden. Hun komst brengt mooie kansen met zich mee voor verrijking van de samenleving, maar ook uitdagingen op het gebied van wonen, onderwijs, zorg en samenleven. Als we niet adequaat reageren op deze uitdagingen, kan dat leiden tot meer segregatie en tot hoge maatschappelijke kosten.

De ChristenUnie staat voor een inclusieve samenleving, waarin nieuwkomers meedoen zoals ieder ander. De ChristenUnie ziet hen niet als slachtoffer maar als waardevolle burgers van Utrecht. Zo moeten ze ook door (medewerkers van) de gemeente benaderd worden. Nieuwkomers worden wat ons betreft door middel van een welkom en een korte empowerment training in hun kracht gezet. Daarbij krijgen zij de mogelijkheden en kansen gepresenteerd waarop zij hun talenten kunnen inzetten in deze stad. 

Het is duidelijk dat de integratie van nieuwkomers niet via de tekentafel gebeurt; de hele samenleving is nodig om een netwerk te vormen rond nieuwkomers en om daadwerkelijk samen te leven. Inburgering willen we omvormen, door meer te combineren: het leren van Nederlands kunnen we combineren met werk, vrijwilligerswerk en opleiding. De gemeente blijft lobbyen om de verantwoordelijkheid voor de inburgering terug te krijgen van de Rijksoverheid. Initiatieven vanuit de samenleving die georganiseerd worden om elkaar te leren kennen en om nieuwkomers mee te laten doen aan de maatschappij, verdienen aanmoediging en ondersteuning. Belangrijk is tegelijk dat nieuwkomers leren dat de Nederlandse normen en waarden leidend zijn. De gemeente moet samen met de betrokken organisaties intensieve begeleiding bieden aan nieuwkomers om hun weg te vinden in de samenleving; eigen verantwoordelijkheid voor de inburgering klinkt mooi, maar blijkt in het huidige model onrealistisch te zijn. De gemeente moet de taakstelling voor huisvesting van statushouders halen, maar moet ook bewaken dat dit niet tot verdringing op de huizenmarkt leidt. Dit kan door (tijdelijk) extra huisvesting te realiseren, en door het verbouwen van bijvoorbeeld kantoorpanden tot woningen.


Welke concrete maatregelen moet de gemeente nemen?

  • De gemeente neemt haar verantwoordelijkheid voor het, verspreid over de wijken, huisvesten van statushouders. Indien nodig worden er extra (tijdelijke) woningen of alternatieve woonvormen gerealiseerd (bijvoorbeeld ook via Takecarebnb). De taakstelling voor huisvesting wordt gehaald.
  • De verantwoordelijkheid voor en regie op inburgering moet weer bij de gemeente komen te liggen. De gemeente blijft hiervoor lobbyen.
  • De gemeente zoekt naar gecombineerde trajecten met de partijen die zich met integratie van nieuwkomers bezighouden (COA, IND, VluchtelingenWerk, maatschappelijke organisaties, scholen, kerken en bedrijfsleven). Met deze partijen worden afspraken gemaakt om de inburgering te verbeteren. Daarbij kijkt de gemeente naar best practices uit andere steden, zoals de plannen van de gemeente Den Haag voor mentorschap en maatschappelijke stages voor nieuwkomers.
  • Activiteiten vanuit de samenleving die de participatie van nieuwkomers bevorderen, worden omarmd. De gemeente werkt samen met partijen die effectieve resultaten weten te behalen en niet alleen met de gevestigde grote organisaties.
  • De gemeente zorgt dat elke nieuwkomer een (taal)maatje krijgt en schakelt daarbij bestaande organisaties in (zoals Taal doet meer).
  • De gemeente zet zich maximaal in om statushouders (zo nodig via opleiding of bijscholing) aan het werk te helpen en maakt hiertoe met iedere nieuwkomer een plan van aanpak. De gemeente zoekt hiervoor naar samenwerking en afspraken met het bedrijfsleven en geeft een premie aan ondernemers die een statushouder in dienst nemen.
  • Participatie start zo vroeg mogelijk; al tijdens de wachttijd in de opvang kunnen asielzoekers en statushouders ervaring opdoen met (vrijwilligers)werk.
  • De gemeente zorgt dat er juridische begeleiding is voor statushouders, bijvoorbeeld bij het regelen van gezinshereniging.
  • De asielketen (van binnenkomst tot statusverlening of terugkeer) moet door de rijksoverheid gesloten worden. Zolang er echter nog geen geschikte landelijke regeling is doorgevoerd, zorgt de gemeente voor een vangnet van ten minste bed, bad en brood (en begeleiding!) voor uitgeprocedeerde asielzoekers, want het is onwenselijk als zij door de stad zwerven. Het huidige Utrechtse systeem wordt dus gehandhaafd. Het recht op deze voorzieningen geldt voor iedereen; wachtrijen zijn onacceptabel

« Terug

Reacties op 'Vluchtelingen en statushouders: iedereen doet mee'

Geen berichten gevonden

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.

Archief > 2017 > november