Zorg en maatschappelijke ondersteuning

Plusjedonderdag 09 november 2017 11:48

Elk mens is waardevol. Iedereen, ziek of gezond, verdient het om tot ontplooiing te komen, te participeren, om te worden beschermd en om zorg te ontvangen als dat nodig is. De ChristenUnie is met die overtuiging politiek actief.

De afgelopen periode werd gekenmerkt door grote bezuinigingen en hervormingen, waardoor inwoners veel meer dan vroeger zelf verantwoordelijk zijn geworden voor het regelen van ondersteuning. Dit heeft geleid tot teleurstelling en zorgen. Met name rondom de huishoudelijke hulp is veel gedoe geweest. De ChristenUnie heeft zich ingezet voor meer uren hulp, en die zijn er ook gekomen. Ook heeft de ChristenUnie steeds gepleit voor meer maatwerk. De komende jaren blijft onze inzet om mensen te helpen elkaar te helpen. We willen dat de gemeente de passende ondersteuning en hulp waarborgt voor mensen die het niet alleen redden.

De gemeente heeft in de afgelopen periode veel meer taken gekregen en heeft dus een grote verantwoordelijkheid in de zorg voor kwetsbare inwoners. Niet alles in het proces van decentralisatie is goed gegaan, maar de ChristenUnie steunt de veranderingen omdat het goed is om een samenhangend zorg- en preventieaanbod zo dicht mogelijk bij onze bewoners te organiseren. Daarom blijven de buurtteams actief, ook in de toekomst. De verbinding met de vrijwilligersprojecten, de sociaal makelaars en informele zorg (‘De Sociale Basis’) in de wijken en dorpen kan nog veel beter. In de toekomst willen wij een groei van het budget voor projecten in de Sociale Basis. Verder pleiten wij voor integrale zorg, tussen de domeinen jeugd, Wmo, Beschermd wonen en participatie. Dat begint op beleidsniveau, maar we willen ook experimenteren met gezamenlijke inkoop, een integraal PGB en integrale verantwoording.

Het aantal personen op straat met verward gedrag neemt toe. Er zijn veel minder GGZ-bedden, problemen worden niet tijdig herkend en soms blijft hulp uit. De ChristenUnie wil bijsturen waar nodig. We willen dat de gemeente inzet op vernieuwende vormen van zorg. Mensen die verward gedrag vertonen, horen in ieder geval niet thuis in een politiecel, ze verdienen de aandacht van omgeving en de hulp die ze nodig hebben.


Welke concrete maatregelen moet de gemeente nemen?

  • Informele netwerken (sociale basisinfrastructuur) in de wijken worden waar nodig versterkt en of uitgebreid.
  • De gemeente ondersteunt (de oprichting van) hospices.
  • Bij de inkoop van zorg is er de mogelijkheid van identiteitsgebonden zorg. Burgers krijgen hierin keuzevrijheid.
  • Samenwerking met aanverwante zorginstellingen zowel in de eerste lijn (bijv. met huisartsen) als in de tweede lijn (verpleeghuizen en ziekenhuiszorg) loopt stroef en verdient meer aandacht.
  • In alle wijken wordt er (op maat) voor jong en oud ingezet op preventie in de vorm van leefstijlverbetering zoals meer bewegen, gezonder eten samen met gezondheidscentra, buurtteams en buurthuizen.
  • Cliëntondersteuning wordt actiever aangeboden. Bij aanvragen van inwoners voor ondersteuning door de gemeente wordt een gesprek gevoerd met de aanvrager, samen met andere gezinsleden, mantelzorgers of een onafhankelijke cliëntondersteuner.
  • Er wordt meer geïnvesteerd in de uitvoering van eigen kracht-conferenties en familiegroepsplannen.
  • Initiatieven die het hergebruik en het delen van zorgmiddelen bevorderen, worden door de gemeente aangemoedigd.
  • De groei van het aantal Utrechters met dementie moet extra aandacht krijgen. De buurtteams moeten hierop zijn ingericht. Maar ook nieuwe inloopvoorzieningen zijn nodig, zoals Odensehuis Andante. Deze voorzieningen krijgen steun.
  • Bij de inkoop van zorg worden ook aanbieders gecontracteerd die specifieke (religieuze of levensbeschouwelijke) doelgroepen bedienen. Zingeving is te vaak wegbezuinigd op allerlei plekken in zorg en welzijn.
  • De Wmo-raad en cliëntenraden houden hun stevige rol in de ontwikkeling van nieuw beleid.
  • De eigen doorverwijzende rol van de huisartsen wordt gerespecteerd. In het zorgbudget van de gemeente moeten voldoende middelen worden vrijgehouden voor het financieren van de zorg die niet via het buurtteam loopt.
  • Samen met de GGZ worden afspraken gemaakt hoe mensen met verward gedrag in hun eigen situatie kunnen worden ondersteund, hoe netwerken betrokken worden en wordt voorkomen dat mensen afhankelijk worden van de GGZ.
  • De politie, de GGZ, de Spoedeisende Hulp-afdeling van het ziekenhuis en de wijkteams maken afspraken over wat te doen bij het aantreffen van mensen met verward gedrag. Voorkomen wordt dat deze mensen in een politiecel terecht komen. Dit kan bijvoorbeeld door de inzet van een ‘psycholance’ (gespecialiseerde GGZ-ambulancedienst) zoals in Amsterdam. Dit kan ook voor de steeds langer thuiswonende dementerende ouderen van waarde zijn.
  • De gemeente investeert in beschermd wonen en in de zorg voor mensen met GGZ-problematiek die thuis wonen: 24/7 ambulante psychische zorg in de wijk, inloophuizen en time-out voorzieningen voor kortdurende opname.

« Terug

Reacties op 'Zorg en maatschappelijke ondersteuning'

Geen berichten gevonden

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.

Archief > 2017 > november