‘‘Laat Uw Koninkrijk komen’. Het is een bekend gebed uit het Onze Vader. De Bijbel spreekt over Gods Koninkrijk als een plek waar rechtvaardigheid en vrede heersen. Een plek waar niet geregeerd wordt door botte macht, gevoed door geld, individualisme en het eigen gelijk, maar door met liefde dienstbaar te zijn aan elkaar. Daar kunnen we allemaal naar verlangen, waar je ook vandaan komt of wat je ook gelooft. We leven in een tijd waarin we geconfronteerd worden met grote problemen en conflicten, zowel dichtbij als ver weg. Het lijkt daarbij steeds moeilijker te worden om elkaar te zien en naar elkaar te luisteren. Om ruimte te maken in ons leven voor de ander en diens verhaal.
De ChristenUnie biedt een alternatief: een samenleving waarin mensen elkaar de hand reiken, gestimuleerd worden om samen te werken en er te zijn voor anderen. Een samenleving ook waar ruimte ontstaat om samen te leven. Ruimte voor gemeenschappen, verenigingen, kerken, ruimte voor ondernemers om te ondernemen, ruimte voor ouders om hun kinderen op te voeden, ruimte voor de schepping om tot bloei te komen. Waarbij de overheid en de markt dienstbaar zijn aan de samenleving in plaats van andersom.
De afgelopen jaren mochten we deel uitmaken van het college en konden we een heel aantal van onze plannen omzetten in realiteit. Daar zijn we dankbaar voor. Maar het werk voor Utrecht is nooit af. We laten het er dan ook niet bij zitten. Dat doen we in de wetenschap dat het nooit perfect zal zijn maar dat we desondanks geroepen zijn om naar voorbeeld van Jezus op te staan voor Vrede en Recht. En dus willen we samen opstaan voor het goede.
We zien dat mensen in Utrecht verlangen naar verbinding. Wij geloven dat er een enorme kracht schuilt in de samenleving zelf. Gelukkig maar, want de overheid kan nooit in alles voorzien. Wat ze wel moet doen is de samenleving goed in positie brengen: zorgen dat mensen elkaar kunnen ontmoeten, kunnen samenwerken en er voor elkaar kunnen zijn. Dat betekent dat er letterlijk ruimte moet zijn voor ontmoeting. Dat er in de
wijken plekken zijn waar dat kan, of het nu een picknickbankje, een speeltuin of een kerk is. Het betekent ook dat de mensen en organisaties die gemeenschappen bouwen in de stad daarvoor de ruimte krijgen, zoals religieuze gemeenschappen, studentenverenigingen en sportclubs. En het betekent dat we iedereen erbij betrekken, juist ook de mensen die net dat zetje nodig hebben om mee te kunnen doen. Dit moet niet alleen gebeuren vanachter het gemeenteloket maar juist ook vanuit bedrijven en maatschappelijke organisaties.
De afgelopen jaren hebben we in Utrecht verantwoordelijkheid mogen nemen voor het stadsbestuur. Daarbij hebben we kunnen zien hoe mooi het is als je echt het verschil kunt maken, bijvoorbeeld voor het behoud van de opvang voor ongedocumenteerden en Oekraïners, het helpen voorkomen van vechtscheidingen en het voorzien in ruimte voor woongemeenschappen. We hebben daarbij ook gezien hoe groot de uitdagingen soms zijn als je iets wilt veranderen ten goede. En dus blijven we ons inzetten.
Er is nog zoveel om voor op te staan: voor voldoende woonruimte, voor gezinnen en gemeenschappen, voor goede hulp voor wie het zelf niet redt, voor sterke ondernemers die zo belangrijk zijn voor onze gemeenschap, voor een groene en veilige woonomgeving. Die prioriteiten dienen het samenleven, en dat is de basis voor een goed leven, in verbondenheid. Het zijn zaken waar we ons ook de komende periode actief voor willen blijven inzetten.
Wat is dan het goede? Er zijn natuurlijk heel veel antwoorden mogelijk op die vraag, maar wij laten ons leiden door de Bijbel. In het bijzonder de opdracht die God de mensen geeft in het Bijbelboek Micha: ‘Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil: niet anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God.’ Die opdracht kan nooit leiden tot alleen een lijstje met standpunten. Het vraagt om een dienende houding, om recht te doen aan ieder mens en ruimte te geven aan de ander, ook als die niet op ons lijkt. Het betekent ook dat we opstaan voor een gezonde natuur, want we leven in afhankelijkheid van de schepping die ons is toevertrouwd. Het is die houding waar we handen en voeten aan willen geven.